پویایی رشته های اسکلت سلولی

اسکلت سلولی ساختاری پویا دارد؛ یعنی زیرواحد های پروتئینی می توانند به آن افزوده یا از آن کاسته شوند.

بیشترین پویایی در ریز رشته ها و ریزلوله چه ها دیده می شود: هر رشته ی منفرد آن ها مرتبا کوتاه و بلند می شود. به عبارت دیگر ریزرشته ها و ریز لوله چه ها پلیمر های تعدلی نیستند؛ یعنی مونومر های آن ها در سلول در تعادل با پلیمر هایشان نیستند.

این پویایی می تواند به صورت دو پدیده بروز کند : ناپایداری پویا و راه رفتن پیوسته